ĆORSOKAK POSTMODERNE – Sanda Ristić Stojanović

Termin postmodernizam se pojavio još u XIX veku, preciznije krajem tog veka, kada je Džon Votkins Čapman govorio o postmodernom stilu slikanja. Vrlo lepo se uklopio u histeričnu težnju ka sve novijem i novijem u umetnosti. A ne treba smetnuti sa uma da je već Kant upozoravao da postoje i originalne besmislice. Što se samih avangardnih pokreta tiče, pažljivom analizom može se doći do zaključka da je većina avangardnih pokreta dala po nekog retkog velikana u umetnosti i da je, na primer, većina avangardnih delatnika u književnosti dobila svoje mesto pre svega zahvaljujući esejistici, polemikama, raspravama o društvu, o umetnosti… Nastavi sa čitanjem

Katarina Sarić o poeziji Ivana Hristova

Još od Dekarta i njegovog poznatog dualizma koji odvaja područje res cogitas i res extensa, uspostavlja se strogo odvajanje između subjekta i objekta. Subjekt je na ovaj način, i u krajnjoj liniji shvaćen kao pasivan, kao onaj čija djela ne utiču na objektivna zbivanja. Ne i kod bugarskog pjesnika, Ivana Hristova, čuja se poezija prelama kroz prizmu subjektove percepcije na čijem fonu objekti gube materijalne oblike, te postaju čulnost, perceptivno stanje duha koji ih podiže, sublimira, na duhovni plan postojanja kao otpor “postvarenosti” na koju su, posebno, ukazivali kritičari teorije društva: Markuze u “Čovjeku jedne dimenzije” i Horkajmer, na kojem ćemo se zadržati prilikom tumačenja Ivanove poezije: Nastavi sa čitanjem

Katarina Sarić o poeziji Lidije Kiareli (prevodilačka književnost)

Danas, kada govorimo o kempu kao kulturi a čije sam izvorne postulate, u kombinaciji sa tehnikama pop-arta pronašla u opusu pjesnikinje Lidije Kiareli, mogli bismo govoriti o pomodarstvu u osnovnom značenju te riječi, pa bismo kao primjer mogli istaknuti sve kopije kopija koje susrećemo na ulici, a koje su izvorišno iz davnih šezdesetih, odnosno osamdesetih te su sve samo ne originalne.

Nastavi sa čitanjem